POKRÓJ PUSZCZAŃSKICH DĘBÓW

Pokrój dębów puszczańskich uzależniony jest od wielu czynników. Jednak czynnikiem najbardziej go determinującym jest walka o światło, którą musi stoczyć prawie każdy puszczańskich dąb w pierwszych 100 latach swojego życia. To specyfika i dorodności puszczańskich drzewostanów decyduje o tym, że właśnie puszczańskie dęby są tak strzeliste (zdarza się, że pierwsze konary wyrastają z pnia na wysokości przekraczającej 20 metrów). Bez blisko 50 metrowych świerków i tylko niewiele niższych od nich sosen, jesionów czy lip dęby puszczańskie nigdy nie osiągnęłyby takich dorodnych rozmiarów i tak efektownego pokroju. Naturalnie także w Puszczy występują dęby o pokroju drzewa wolnostojącego, ale większość dębów puszczańskich już od pierwszy dni swojego życia musi walczyć o światło i składniki pokarmowe.

Reasumując należy stwierdzić, że właśnie pokrój, a nie np. obwód pnia czy rozmiary konarów, decyduje o wyjątkowości i wielkim uroku puszczańskich dębów. Tylko tu, w Puszczy Białowieskiej, tak imponujące drzewa mogły wyrosnąć i tylko tu dotrwać do naszych czaśów. Śmiało można je nazwać "europejskimi sekwojami".